We zijn aangekomen

We zijn aangekomen op ons mooie Caribische eiland! Utila, het eiland waar we zitten is echt een Caribisch eiland zoals je je het voorstelt van televisie. Kleine straatjes, huizen op palen, roze, blauw, geel, muskieten gaas, bananen aan de bomen langs de weggetjes, kososnoten, een gecko voor mijn neus op het raam, muskieten, zandvliegen (wat een klote beesten zijn dat), en de het engelse accent van de mensen hier! Geweldig. Een erg leuk caribisch accent.
Het ziet er echt leuk uit! De mensen zijn hier gemengd engelstalig en spaanstalig. Het stikt hier van de duikscholen, voornamelijk gerund door buitenlanders.
Maar eerst de reis hierheen.
Onze vlucht was lang, maar wel ok. We waren 2 uur te laat uit Amsterdam vertrokken, maar ons aansluitende vliegtuig in Washington had op ons gewacht (we moesten dus wel overstappen, al was het hetzelfde vluchtnummer) waardoor we ruim op tijd in LA waren. We hebben daar een uur of 2.5 gezeten voor we verder vlogen naar San Salvador. Het vliegtuig was half leeg dus we hadden veel ruimte om te slapen. We waren ook al goed moe (het was 3 uur 's nachts NL tijd inmiddels). Met het aantal keer nieuw jaar vieren viel het tegen. 1 keer USA tijd, en we hebben het ook maar een keer op de NL tijd gevierd. Met oliebollen en mijn eigen Whiskey (Laphroaig, bedankt huisgenoten!). Voor die whiskey kreeg ik later op mijn lazer van een stewardesse. Eigen alcohol mag dus niet in het vliegtuig. In San Salvador aangekomen besloten we maar nog meteen door te vliegen naar San Pedro Sula in Honduras. We waren heel erg moe, dus we hadden geen zin om nog een dag in de bus te gaan zitten. Ook was het inmiddels 1 januari en was het maar de vraag of we een bus konden vinden. Vliegen dus maar. In San Pedro Sula konden we nog een bus krijgen naar La Ceiba, een stadje aan de kust, waarvandaan de boot naar Utila vertrekt. De taxi chauffeur die ons van het vliegveld naar het centurm van San Pedro Sula bracht hoopte geloof ik dat hij ons naar La Ceiba kon brengen, of hij snapte het echt niet, want hij zette ons aan de verkeerde kant van het centrum af, waar hij ons liet zien dat er geen bussen meer waren naar La Ceiba. De kantoren van de grote lange afstands bussen waren inderdaad wel dicht, maar nadat we het centrum door waren gelopen en op de goeie plek waren, bleken er nog wel bussen naar La Ceiba te gaan. Het was alleen geen luxe lange afstands bus, maar een gewone amerikaanse schoolbus met heeeeel weinig beenruimte (minder dan de lengte van mijn bovenbenen) en vol met Honduresen en geen toeristen. De prijs was er dan ook naar. Voor ruim 3 euro pp waren we in La Ceiba, 200 km verderop.
Er gingen geen boten op 1 jan van La Ceiba naar Utila, dus we hebben in La Ceiba maar een hotel opgezocht, en zijn vanmorgen met de boot naar Utila gegaan.
Vandaag lekker ontspannen en een koude douche genomen, wat is dat heerlijk zeg met dit weer.

Dat was het wel weer even voor nu. Meer volgt.