Veldwerk

Deze week mogen we twee keer transecten lopen. Dat houdt in dat we naar een deel van het eiland lopen waar een duitse AVstudent die enkele maanden hier onderzoek heeft gedaan twee routes heeft uitgezet van enkele honderden meters die je moet volgen en moet tellen hoeveel iguana's je ziet in een straal van 10 meter. Het eerste transect loopt over het strand en over strandvegetatie, maar het tweede transect loopt dwars door de mangroves. Tijdens onze eerste keer vijf leguanen gezien op de mangroves. Ze zijn nog best lastig te vinden omdat sommige bomen nogal hoog zijn en ze ook in de top kunnen zitten en aardige schutkleuren hebben.
Na een uur werd Annelies misselijk (te weinig gegeten, warm en een lekker zwavelluchtje uit de grond), maar dat was gelukkig vrij snel weer over. Vrijdag mogen we weer. Het is aardig vermoeiend omdat het in totaal zo'n twee uur lopen is en met de volle zon erop is dat een knap warme aangelegenheid, maar regen is ook niet alles.
Twee vrijwilligers die vandaag de transecten liepen waren zijknat geregend (tropische regen is hier kort maar krachtig) en waren maar aan het einde met kleren en al de zee ingelopen. Als het regent verschuilen de leguanen zich en moet je mazzel hebben om er 1 te zien.

Verder heeft Annelies deze week de taak om de mieren in de gaten te houden. Het schijnt dat sommige mierensoorten hier in een dag een complete hibiscusstruik kunnen verteren, dus het is noodzaak om de mieren in de gaten te houden. Zo gingen vandaag de mieren aan de haal met de termieten die de jonge leguanen te eten krijgen. Was wel een grappig gezicht, een rij mieren met allemaal een termiet op hun rug door de leuguanenkooi zien marcheren naar hun hol. De mierenholen moet je bestrijden door kokend water in het hol te gooien, gevolgd door een spuitbus mierenverdelger. 1 soort mieren is echt vervelend, als je door meerdere soldaten tegelijk gestoken wordt krijg je tijdelijke verlammingsverschijnselen op het licaamsdeel waar je gebeten bent en het schijnt ook vrij pijnlijk te zijn. Het zijn wel grote mieren en dus vrij makkelijk te zien en als je je broek in je sokken stoptkunnen ze in principe niet bij je benen.
Oudere leguanen worden ook een aantal keer per week gevoed met krabben, die we ook zelf moeten vangen. Op zich zijn er genoeg aan het strand en in de mangroven ,maar je moete ze wel een beetje voorzichting beetpakken om geen schaar tussen je vingers te hebben.

Inmiddels zitten we onder de beten van de muggen en zandvliegen die ontzettend gaan jeuken na een aantal dagen en we zitten ons dan al een kleine week af en toe ontzettend te krabben, maar daar heeft iedereen last van. Bij beten van zandvliegen moet je in een aardige orde van grootte denken. Ik denk dat ik al zo'n 100 beten alleen op 1 voet heb, maar omdat we er niet meer zo sterk op reageren zijn het kleine rode vlekjes.